سایت عصر اسلام

 

     

 
 
             

کیبورد فارسی

جستجوی پیشرفته

 

26 آبان 1396 27/02/1439 2017 Nov 17

 

فهـرست

 
 
  صفحه اصلی
  پيامبر اسلام
  پيامبران
  خلفاى راشدين
  صحابه
  تابعين
  قهرمانان اسلام
  علما، صالحان وانديشمندان
  خلفاى اموى
  خلفاى عباسى
  خلفاى عثمانى
  دولتها و حكومتهاى متفرقه
  جهاد و نبردهاى اسلامی
  اسلام در دوران معاصر
  آينده اسلام و علامات قيامت
  عالم برزخ و روز محشر
  بهشت و دوزخ
  تاریخ مذاهب و ادیان دیگر
  مقالات تاریخی متفرقه
  شبهات و دروغ‌های تاریخی
  تمدن اسلام
  كتابخانه
  کلیپهای صوتی
  کلیپهای تصویری
  عضویت در خـبرنامه
  در مـورد سایت
  ارتبـاط با ما
  تمـاس با ما
 
 
 

آمـار سـا یت

 
تـعداد کلیپهای صوتي: 786
تـعداد کلیپهای تصويري: 0
تـعداد مقالات متني: 1117
تـعداد كل مقالات : 1903
تـعداد اعضاء سايت: 557
بازدید کـل سايت: 3340760
 
 

تبـلیغـا  ت

 

سایت جامع فتاوی اهل سنت و جماعت

سایت مهتدین

 
 

 

 

 

 

 

شماره: 8   تعداد بازدید: 7306 تاریخ اضافه: 2012-08-21

کشتار ۱۹۸۲ حما... بزرگترین کشتار در دوران معاصر

چنانکه در گزارش عفو بین‌الملل آمده است، کشتار ۱۹۸۲ میلادی در «حما» بزرگترین کشتار در دوران معاصر است. در این حادثه شهر حما از سوی رژیم بعثی سوریه در معرض سنگین‌ترین حمله‌ی نظامی قرار گرفت که مخالفان رژیم را مورد هدف قرار داده بود.

داستان کشتار حما:

این جنایت در تاریخ ۲ فوریه سال ۱۹۸۲ آغاز شد و به مدت ۲۷ روز ادامه یافت، بدین صورت که رژیم حاکم بر سوریه شهر حما را به محاصره درآورده و آن را زیر آتش توپخانه گرفت، سپس نیروهای آن شهر را مورد تجاوز قرار داده و دست به کشتاری وحشیانه زدند که در پی آن ده‌ها هزار تن از غیرنظامیان ساکن این شهر قتل عام شدند. فرماندهی این حمله را سرهنگ «رفعت اسد» برادر حافظ اسد رئیس جمهور پیشین سوریه بر عهده داشت.

با وجود گذشت سالیان بسیار از این کشتار، آنچه در این شهر که در مرکز کشور سوریه قرار دارد و دارای جمعیتی نزدیک به ۷۵۰ هراز تن می‌باشد، رخ داد، تلخ‌ترین و خشن‌ترین مورد از حملات امنیتی مشابهی است که رژیم حاکم بر سوریه انجام داده است، زیرا حکومت حافظ اسد در این هجوم از ارتش نظامی و نیروهای آموزش‌دیده و نیروهای مخفی امنیتی برای ریشه کن کردن مخالفان خود بهره برد.

بر اساس گزارش‌هایی که روزنامه‌های بیگانه درباره‌ی این کشتار منتشر کرده‌اند رژیم بعثی دست نیروهای نظامی را برای سرکوب مخالفان و همینطور تنبیه طرفداران آنان کاملا باز گذاشته بود و بر اخبار مربوط به این کشتار کاملا سرپوش نهاد تا از اعتراضات مردمی و محکومیت بین المللی جلوگیری نماید.

شایان ذکر است که تا امروز درخواست‌هایی از سوی سازمان‌های حقوق بشری برای تحقیق بین‌المللی درباره‌ی حوادث حما و همچنین مجازات مسئولان این کشتار صورت گرفته است؛ کشتاری که خشن‌ترین و خون‌بارترین سرکوب در تاریخ معاصر سوریه به شمار می‌رود.

اسباب شعله‌ور شدن حوادث حما:

این حوادث در پی کش‌مکش خشنی که میان رژیم حافظ اسد و جماعت اخوان المسلمین در جریان بود رخ داد. اخوان المسلمین در آن دوره از قوی‌ترین و فعال‌ترین گروه‌های مخالف نظام در این کشور بودند.

رژیم در آن دوره جماعت اخوان را متهم به مسلح نمودن تعدادی از نیروهای خود و اجرای ترور و اِعمال خشونت در سوریه نمود، از جمله کشتن مجموعه‌ای از دانشجویان مدرسه توپخانه (المدرسة المدفعیة) در ژوئن ۱۹۷۹ در شهر حلب واقع در شمال سوریه؛ اما علی رغم نفی این اتهام از سوی اخوان و بیزاری از حادثه‌ی مدرسه‌ی توپخانه، نظام حافظ است این جماعت را ممنوع اعلام کرده و اقدام به تصفیه‌ی وسیع علیه افراد آن زد و قانون ۴۹ سال ۱۹۸۰ را تصویب نمود که بر اساس آن همه‌ی اعضای جماعت اخوان محکوم به اعدام شدند.

حوادث کشتار حما:

این کشتار به مدت ۲۷ روز از تاریخ ۲ فوریه‌ی ۱۹۸۲ آغاز گردید و رژیم بعثی حاکم بر سوریه در این جنایت از دسته‌های نظامی زیر بهره برد:

ـ گروهان‌های دفاع.

ـ تیپ ۴۷ (تانک‌ها).

ـ تیپ ۲۱ (مکانیکی).

ـ هنگ ۲۱ (چتربازان ـ نیروی ویژه).

به علاوه‌ی گروه‌های سرکوب وابسته به سازمان اطلاعات و گروه‌های مسلح حزبی.

این نیروها شهر را به زیر آتش توپخانه گرفته و آن را ویران ساختند، سپس وارد حما شده و آن را به آتش کشیده و دست به کشتار جمعی زدند که در نتیجه‌ی آن بین ۳۰ تا ۴۰ هزار تن کشته شده و محله‌های بسیاری کاملا با خاک یکسان گردید. در این جنایت همچنین ۸۸ مسجد و سه کلیسا به طور کامل نابود شد و ده‌ها هزار تن از اهالی شهر از ترس کشتار، مهاجرت کردند.

سرهنگ رفعت اسد برادر کوچک‌تر حافظ اسد که دو ماه پیش از این کشتار مسئول حکومت عرفی مناطق وسط و شمال سوریه شده بود این حمله را فرماندهی کرد. برای این کار ۱۲ هزار نظامی آموزش دیده برای جنگ‌های شهری تحت فرماندهی او قرار داشتند.

نا آرامی‌های حما نشان‌دهنده‌ی تحولی آشکار در سیاست رژیم در آن هنگام بود که در استفاده‌ی گسترده از ارتش و نیروهای نظامی برای سرکوب خشونت‌های سیاسی در بین سال‌های ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۲ و وارد ساختن غیرنظامیان به عرصه‌ی نبرد با مخالفان نمود یافت. این غیر نظامی‌ها قربانیان اصلی کشتار هولناک حما بودند بطوری که سوریه پس از این وحشی‌گریِ رژیم سوریه تا سال ۲۰۱۱ میلادی هیچ حرکت اعتراضی مردمی را علیه سیاست‌های رژیم بعثی به خود ندید.

تعداد کشته شد‌گان فاجعه‌ی حما:

منابع مختلف ارقام متفاوتی را برای کشته شدگان فاجعه‌ی حما ذکر کرده‌اند:

ـ رابرت فیسک که خود کمی پس از این کشتار در حما حضور یافت، می‌گوید: تعداد کشته شدگان تقریبا ده هزار تن می‌باشد.

ـ روزنامه ایندیپندنت می‌گوید این تعداد به بیست هزار تن می‌رسد.

ـ بر اساس گفته‌ی توماس فریدمن رفعت اسد افتخار می‌کرد که ۳۸ هزار نفر را در حما کشته است.

ـ کمیسیون حقوق بشر سوریه می‌گوید تعداد کشته شدگان بین ۳۰ تا ۴۰ هزار تن می‌باشد که غالب آنان از غیر نظامیان هستند و بیشتر آنان به شکل دسته جمعی تیرباران شده و سپس در گورهای دسته جمعی دفن شده‌اند.

ـ برخی گزارش‌ها به دشواری شناسایی همه‌ی کشته شدگان اشاره دارد؛ زیرا بین ۱۰ تا ۱۵ هزار تن از هنگام وقوع فاجعه ناپدید شده‌اند و هنوز مشخص نیست این تعداد در زندان‌های نظامی در قید حیات هستند یا آن‌که جان خود را از دست داده‌اند.

خلاصه‌ی تعداد کشته شدگان و خسارت‌ها:

ـ تعداد کسانی که در این کشتار جان خود را از دست داده‌اند بین ۳۰ تا ۴۰ هزار تن می‌باشند که در این لیست، زنان و کودکان و سالخوردگان نیز حضور دارند.

ـ به اضافه‌ی ۱۵ هزار مفقود که از آن هنگام اثری از آنان وجود ندارد.

ـ پس از نابودی کامل یک سوم محله‌های این شهر، ۱۰۰ هزار تن از ساکنان آن مجبور به مهاجرت شدند.

ـ به اضافه‌ی نابودی ۸۸ مسجد و سه کلیسا و همینطور مناطق باستانی و تاریخیِ حما در پی آتشِ توپخانه.

شهادت دیگران:

روزنامه فرانسوی نوول آبزرواتور به تاریخ ۳۰ آوریل ۱۹۸۲ میلادی می‌نویسد:

«چند هفته پیش در حما قیام مردم این شهر در پی خشنونتی که در تاریخ جدید کم‌نظیر است سرکوب شد... حافظ و رفعت اسد همانطور که کمونیست‌ها و آمریکایی‌ها [در جنگ دوم جهانی] برلین را باز پس گرفتند شهر حما را در نوردیدند، سپس باقی‌مانده‌ی مردم آن را مجبور کردند در حمایت از رژیم دست به راهپیمایی بزنند!! یک روزنامه‌نگار سوری در حال تعجب خطاب به یکی از افسران می‌گوید: با وجود آنچه رخ داد جمعیت خوبی در این تظاهرات شرکت کرده‌اند! افسر بعثی در حالی که می‌خندید گفت: بله، ولی آن‌هایی که باقی مانده‌اند کمتر از کسانی هستند که کشتیم!»

روزنامه‌ی فرانسوی لوماتان در شماره‌ی ۱۶۰۶ به تاریخ ۲۴ آوریل ۱۹۸۲ میلادی در مطلبی تحت عنوان «در سوریه تروریست شماره یک خود حکومت است» می‌نویسد:

«در سوریه حداقل ۲۰ هزار زندانی سیاسی وجود دارد که شاید این تعداد به ۸۰ هزار تن نیز برسد، به طوری که خشونت و تروریسم سیاسی امروزه بسیار رایج است. دستگاه سرکوب وابسته به رژیم بسیار شگفت‌انگیز است: گروهان‌های دفاع به فرماندهی رفعت اسد، گروهان‌های درگیری به فرماندهی عدنان اسد، نیروهای ویژه به فرماندهی علی حیدر، دستگاه اطلاعاتی و... اخیرا نیز وزارت کشور از شرکتی فرانسوی دستگاه هوش مصنوعی خریداری کرده است که قادر است در یک آن نیم میلیون نفر را در لیست سیاه قرار دهد».

مجله‌ی فرانسوی فیزد نیز در شماره ماه می ۱۹۸۲ میلادی می‌نویسد: «سرکوب [حما] کشنده‌تر از جنگ یوم کیپور بود».

این مجله همچنین می‌نویسد: «... توپخانه‌ی سنگین آتش خود را به روی غیر نظامی‌ها گشوده است و در طی بیست و چهار ساعت هزاران خمپاره و موشک بر روی حما باریدن گرفت. همه‌ی مناطق مسکونی و همه‌ی خانه‌ها زیر هدف [توپخانه] قرار داشتند».

یک دیپلمات غربی نیز در گواهی خود بر حوادث حما می‌گوید: «این سنگین‌ترین آتش توپخانه از زمان جنگ سوریه در سال ۱۹۴۱ میلادی بود که میان طرفداران حکومت ویشی از یک سو، و طرفداران حرکت فرانسه‌ی آزاد و بریتانیایی‌ها در سوی دیگر رخ داد».

وی در ادامه‌ی شهادت خود می‌گوید: «در پایان و تقریبا در میانه‌ی هفته‌ی قبل، تانک‌ها توانستند وارد شهر شوند و طی چند روز نبرد خانه به خانه، یا بهتر بگویم ویرانه به ویرانه، به شدت در حال ادامه بود. حکومت نیز بر روی تعداد کشته شده‌ها و زخمی‌های دو طرف سرپوش گذاشته است» و سپس می‌افزاید: «اما درخواست خون در مراکز درمانی بسیار زیاد بود، درست همانند روزهای جنگ اکتبر که باعث کشته و زخمی شدن هزاران تن در سوریه گردید».

وی در پایان می‌گوید: «می‌توان گفت آنچه هفته‌ی گذشته در حما رخ داد یک «فارصوفیای» دیگر بود، یعنی همانند آنچه در ورشو در اثنای جنگ دوم جهانی رخ داد... آنچه رخ داد دقیقا مرگ یک شهر بود».

تحقیق درباره‌ی حوادث حما:

رژیم سوریه به جای آنکه دست به اقداماتی برای کم کردن آثار و بازتاب‌های این کشتار بر روی مردم این شهر و جامعه‌ی سوریه بزند، و در مورد جنایت‌ها و خشونتی که علیه اهالی حما رخ داد و باعث از بین رفتن برخی از خانواده‌ها به طور کامل گردید، تحقیقی صورت دهد، نظامیانی را که متهم به دست داشتن در این فاجعه بودند یا به طور مستقیم در سرکوب مردم شرکت کرده بودند مورد تشویق قرار داد، از جمله رفعت اسد که به منصب معاونت رئیس جمهوری در امور امنیت ملی رسید. افسران عالی رتبه‌ی ارتش و سازمان اطلاعات نیز ترفیع درجه گرفتند و «محمد حربة» محافظ وقت حما نیز به وزارت کشور منصوب شد. همه‌ی این اقدامات به مثابه‌ی تمسخر و بی‌اهمیتی حکومت نسب به احساسات عمومی مردم و تاکیدی واضح بر ادامه‌ی روش مشت آهنین به جای گفتگوی ملی در مورد مسائل داخلی بود.

به اضافه‌ی زندانیان سیاسی که ده‌ها سال در زندان‌های نظامی به سر بردند و احکام اعدامی که در مورد هر شهروند عضو جماعت اخوان المسلمین اجرا می‌شد. همچنین مفقودانی که حتی خانواده‌های آنان نمی‌دانند هنوز در قید حیاتند یا جان خود را از دست داده‌اند.

خاطره‌‌ای که همچنان در ذهن مردم حما زنده است:

خاطره‌ی کشتار دهشتناک حما همچنان تا به امروز در ذهن مردم این شهر زنده و پایدار است و صحنه‌های رعب‌آور و جنایاتی که در اثنای این کشتار رخ داد باعث شده است مردم این شهر در وحشت همیشگی از رژیم بعثی حاکم بر سوریه به سر برند. تقریبا در همه‌ی خانواده‌های حما کشته یا مفقودالاثر یا مهاجری وجود دارد که در پی این فاجعه دیار خود را ترک کرده‌اند.

منبع: مجله‌ی بیان / ترجمه و بازنویسی: عصر اسلام

IslamAge.com

منبع عکس‌‌ها: ویکی پدیای عربی، مدخل‌‌های حماة و مجزرة حماة


جنگ یوم کیپور یا نبرد اکتبر چهارمین نبرد میان عرب و اسرائیل است که در اکتبر سال ۱۹۷۳ رخ داد. در این نبرد نیروهای مصری و سوری در یک سو و نیروهای اسرائیلی با حمایت ایالات متحده در سوی دیگر قرار داشتند. این جنگ در اسرائیل به نام جنگ یوم کیپور و در کشورهای عربی به نام جنگ اکتبر شناخته می‌شود. این نبرد با پیروزی نسبی نیروهای مصری و سوری در برابر ارتش مجهز اسرائیل پایان یافت.

حکومتی که در پی اشغال فرانسه توسط آلمان نازی در بخش‌هایی از خاک فرانسه تشکیل شد. این حکومت بعدها با شکست دول محور و پایداری نیروهای مقاومت فرانسه از هم پاشیده شد.

فارصوفیا یا ورشو، پایتخت لهستان است. این شهر در جریان جنگ دوم جهانی توسط ارتش آلمان نازی ویران شد به طوری که هشتاد درصد از ساختمان‌های آن با خاک یکسان گردید. این شهر پس از جنگ دوم جانی بازسازی شد و هم اکنون یکی از آبادترین شهرهای اتحادیه‌ی اروپا است.

 

بازگشت به بالا

بازگشت به نتایج قبل

ارسال به دوستان

چاپ  
 

تبـلیغـا  ت

     

سايت اسلام تيوب

اخبار جهان اسلام

 
 

تبـلیغـا  ت

 

سایت نوار اسلام

دائرة المعارف شبکه اسلامی

 
 

 حـد  یـث

 

حدیث: (وَيْحَ عَمَّارٍ، تَقْتُلُهُ الفِئَةُ البَاغِيَةُ، يَدْعُوهُمْ إِلَى الجَنَّةِ، وَيَدْعُونَهُ إِلَى النَّارِ) و رد شبهه ی روافض درباره ی معاویه رضی الله عنه.


از جمله امور واجب بر مسلمان؛ داشتن حسن ظن به صحابه ی رسول الله صلی الله علیه و سلم است. زیرا صحابه بهترین یاران برای بهترین پیامبر بودند. در نتیجه حق آنان ستایش است. و کسی که به آنان طعن زند در واقع به دین خود طعن زده است.


امام ابو زرعه رازی رحمه الله در این باره فرموده: (اگر کسی را دیدی که از شأن و منزلت صحابه می کاهند؛ پس بدان که وی زندیق است. زیرا رسول الله صلی الله علیه و سلم بر ما حق دارند همانطور که قرآن بر ما حق دارد. و صحابه همان کسانی بودند که قرآن و سنت رسول الله صلی الله علیه و سلم را به ما رسانده اند. و چنین افرادی فقط می خواهند شاهدان ما را خدشه دار کنند تا از این طریق به صحت قرآن و سنت طعن وارد کنند. در نتیجه آنان زندیق اند)[1].


و یکی از صحابه ای که به ایشان تهمت می زنند؛ صحابی جلیل معاویه رضی الله عنه است. با استدلال به حدیث: (افسوس برای عمار، كه توسط یک گروه یاغی به قتل می رسد.عمار آنها را به بهشت فرا می خواند و آنها وی را به سوی آتش، دعوت می ‌دهند)[2]. که در این مقاله می خواهیم این شبه را رد کنیم.


همانطور که می دانیم عده ای از صحابه ی رسول الله صلی الله علیه و سلم در جنگ صفین به خاطر اجتهاد و برداشتی که داشتند؛ طوری که به نظر هر طرف چنین می رسید که وی بر حق است؛ به قتل رسیدند. به همین دلیل وقتی برای بعضی از آنها روشن شد که در اشتباه بوده اند؛ بر آنچه انجام دادند؛ پشیمان شدند. و پشمیانی توبه است. و توبه؛ گناهان گذشته را پاک می کند؛ بخصوص در حق بهترین مخلوقات و صاحبان بالاترین مقام و منزلت ها بعد از پیامبران و انبیاء الله تعالی.


و کسی که درباره ی این موضوع تحقیق می کند؛ برایش مشخص خواهد شد که سبب این قتال اهل فتنه بودند همان گروهی که باطل را انتشار می دادند.


و همانطور که می دانیم در این قتال بسیاری از صحابه رضی الله عنهم برای ایجاد صلح بین مردم خارج شدند؛ زیرا جنگ و خونریزی متنفر ترین چیز نزد آنان بود.


امام بخاری رحمه الله با سندش از ابی سعید خدری رضی الله عنه روایت کرده: (روزی ابوسعید خدری رضی الله عنه در حال سخن گفتن بود که صحبت از ساختن مسجد نبوی به میان آورد و گفت: ما هر كدام یک خشت حمل می ‌كردیم. ولی عمار دوتا، دوتا حمل می كرد. رسول الله صلی الله علیه و سلم او را دید. و در حالی كه گرد و خاک را از او دور می‌ ساخت، فرمود: افسوس برای عمار، كه توسط یک گروه یاغی به قتل می رسد.عمار آنها را به بهشت فرا می خواند و آنها وی را به سوی آتش، دعوت می ‌دهند. راوی می‌ گوید: عمار بعد از شنیدن این سخن ‏گفت: از فتنه‌ها به الله پناه می ‌برم)[3].


اما در این حدیث مقصود از دعوت به سوی بهشت؛ دعوت به اسباب آن است که همان پیروی از امیر است. و مقصود از دعوت به سوی آتش؛ دعوت به اسباب آن یعنی اطاعت نکردن از امیر و خروج علیه وی است.


اما کسی که این کار را با اجتهاد و برداشتی که جایز باشد؛ می کند؛ معذور خواهد بود.


حافظ ابن کثیر رحمه الله درباره ی این حدیث چنین می فرماید: (این حدیث از جمله دلائل نبوت است؛ زیرا رسول الله صلی الله علیه و سلم درباره ی کشته شدن عمار به دست گروهی یاغی خبر می دهد. و قطعا هم این اتفاق افتاد. و عمار را در جنگ صفین اهل شام به قتل رساندند. که در این جنگ عمار با علی و اهل عراق بود. چنان که بعدا تفاصیل آن را بیان خواهم کرد. و علی در این موضوع بر معاویه اولویت داشت.


و هرگز جایز نیست که به خاطر نام یاغی بر یاران معاویه آنان را کافر بدانیم. چنانکه فرقه ی گمراه شیعه و غیره چنین می کنند. زیرا آنان  با اینکه در این کار نافرمانی کردند؛ اما در عین وقت مجتهد بودند. یعنی با اجتهاد مرتکب چنین عملی شدند. و همانطور که واضح است و همه می دانیم هر اجتهادی صحیح و درست در نمی آید. بلکه کسی که اجتهادش صحیح درآید؛ دو اجر می برد و کسی که در اجتهادش خطا کرده باشد؛ یک اجر به وی خواهد رسید.


و کسی که در این حدیث بعد از سخن: (كه توسط یک گروه یاغی به قتل می رسد) بیافزاید و بگوید: (الله تعالی شفاعت مرا به وی روز قیامت نمی رساند). در حقیقت افترای بزرگی بر رسول الله صلی الله علیه و سلم زده است. زیرا هرگز رسول الله صلی الله علیه و سلم چنین چیزی را نگفته اند. و از طریق صحیح نقل نشده است. والله اعلم.


اما معنای این فرموده که: (عمار آنها را به بهشت فرا می خواند و آنها وی را به سوی آتش، دعوت می ‌دهند) چنین بوده که عمار و یارانش اهل شام را به اتحاد و همدلی دعوت می کرد. اما اهل شام می خواستند چیزی را به دست آورند که دیگران بیشتر از آنان حق داشتند آن را به دست آورند. و نیز می خواستند مردم به صورت جماعات و گروه های مختلفی باشند که هر کدام از آن جماعات برای خود امامی داشته باشند؛ در حالی که چنین چیزی امت را به اختلاف و تضاد می رساند. طوری که هر گروه به راه و روش خود پایبند می بودند و لو که چنین قصد و هدفی هم نداشته باشند)[4].


و حافظ ابن حجر رحمه الله در این باره می فرماید: (اگر گفته شود: عمار در صفین کشته شد؛ در حالی که وی با علی بود. و کسانی هم که وی را به قتل رساندند معاویه و گروهی از صحابه بود که با او همکاری می کردند. پس چطور ممکن است که رسول الله صلی الله علیه و سلم گفته باشد آنان یعنی گروه معاویه و یارانش به آتش دعوت می کردند؟


در جواب می گوییم: زیرا آنان (گروه معاویه و یارانش) گمان می کردند که به سوی بهشت دعوت می دهند. و همانطور که واضح و آشکار است همه ی آنها مجتهد بودند در نتیجه به خاطر پیروی از گمانشان هرگز سرزنش و توبیخ نمی شوند. بنا بر این مقصود از دعوت به سوی بهشت؛ دعوت به عوامل آن که همان اطاعت از امام است؛ می باشد. و عمار آنان را به پیروی از علی رضی الله عنه دعوت می داد؛ زیرا علی در آن زمان امام واجب الطاعه بود. در حالی که معاویه و گروهش به خلاف آنان دعوت می دادند؛ که آن هم به خاطر برداشتی بود که در آن هنگام به آن رسیده بودند)[5].


بنا بر این نکته ی مهم در این مسأله این است که بین مجتهدی که اشتباه کرده با کسی که به عمد فساد و فتنه به راه می اندازد؛ تفاوت و تباین قائل شویم.


و برای اثبات این قضیه این فرموده ی الله عزوجل را برایتان بیان می کنم که می فرماید: (و اگر دو گروه از مؤمنان با يکديگر به جنگ برخاستند، ميانشان آشتی افکنيد و اگر يک گروه بر ديگری تعدی کرد، با آن که تعدی کرده است بجنگيد تا به فرمان الله بازگردد پس اگر بازگشت، ميانشان صلحی عادلانه برقرار کنيد و عدالت ورزيد که الله عادلان را دوست دارد * يقيناً مؤمنان برادرند، پس ميان برادرانتان صلح (وآشتی) بر قرار کنيد، و از الله بترسيد، باشد که شما مشمول رحمت شويد)[6].


همانطور که در آیه می بینیم؛ جنگ بین مؤمنین امکان دارد که پیش آید؛ اما بدون اینکه اسم ایمان از یکی از گروه ها برداشته شود. زیرا در آیه بعد فرموده: (يقيناً مؤمنان برادرند، پس ميان برادرانتان صلح (وآشتی) بر قرار کنيد). یعنی با اینکه با یکدیگر می جنگند امام باز هم آنها را برادر نامیده و به مسلمانان دیگر دستور داده که بین آنها صلح و آشتی برقرار کنند.


شیخ الاسلام ابن تیمیه رحمه الله در باره ی این آیه فرموده: (همانطور که روشن و آشکار است الله سبحانه و تعالی با اینکه ذکر کرده دو گروه باهم می جنگند؛ و یکی بر دیگری تعدی می کند؛ اما هر دو را برادر نامیده و دستور داده که در ابتدا بین آنها صلح برقرار کنیم. سپس فرموده اگر یکی از آن دو گروه بر دیگری تعدی کرد؛ با آن گروه بجنگید. به عبارت دیگر از همان ابتدای امر دستور به جنگ با آنان نداده است؛ بلکه در ابتدا دستور به برقراری صلح داده است.


علاوه بر این رسول الله صلی الله علیه و سلم خبر دادند که خوارج را گروهی خواهد کشت که نردیکتر به حق هستند. و همانطور که می دانیم علی بن ابی طالب و یارانش کسانی بودند که خوارج را کشتند.


در نتیجه این سخن رسول الله صلی الله علیه و سلم که آنان به حق نزدیکتر هستند؛ دلالت دارد بر اینکه علی و یارانش از معاویه و یارانش به حق نزدیکتر بودند؛ با وجود اینکه هر دو گروه مؤمن هستند و شکی در ایمان آنان نیست)[7].


و از ابی سعید خدری رضی الله عنه روایت شده که رسول الله صلی الله علیه و سلم فرمودند: (هنگامی كه مسلمانان دچار اختلاف می شوند گروه خوارج از اسلام خارج می گردد و در چنين وضعی از ميان دو طايفه مسلمان كسی كه به حق نزدیکتر است با آنها می جنگد)[8].


شیخ الاسلام ابن تیمیه رحمه الله در این باره فرموده: (این حدیث صحیح دلیل بر این است که هر دو طائفه ی (علی و یارانش و معاویه و یارانش) که با هم می جنگند؛ بر حق هستند. اما علی و یارانش از معاویه و اصحابش به حق نزدیکتر هستند)[9].


پس نتیجه ای که می گیریم این است که: مجرد سخن: (به آتش دعوت می کنند)؛ به معنای کفر نیست. و از چنین برداشتی به الله تعالی پناه می بریم. و کسی که چنین برداشتی از این سخن می کند در واقع نشان دهنده ی جهل بیش از حد وی است. بلکه باید بدانیم این حدیث از احادیث وعید است؛ همانطور که ربا خوار یا کسی که مال یتیم را می خورد در آتش هستند؛ اما چنین کلامی مستلزم کفر فعل کننده ی آن نیست؛ با اینکه عملش حرام است بلکه حتی از گناهان کبیره است.


و بدین ترتیب این شبهه مردود و باطل است.

منبع: islamqa.info

مترجم: ام محمد

 

 

 

 

 

 



[1] ـ الكفاية في علم الرواية: (ص:49).

[2] ـ صحیح بخاری: (وَيْحَ عَمَّارٍ تَقْتُلُهُ الْفِئَةُ الْبَاغِيَةُ يَدْعُوهُمْ إِلَى الْجَنَّةِ وَيَدْعُونَهُ إِلَى النَّارِ).

[3] ـ صحیح بخاری: (أَنَّهُ كَان يُحَدِّث يَوْماً حَتَّى أَتَى ذِكْرُ بِنَاءِ الْمَسْجِدِ، فَقَالَ: كُنَّا نَحْمِلُ لَبِنَةً لَبِنَةً، وَعَمَّارٌ لَبِنَتَيْنِ لَبِنَتَيْنِ، فَرَآهُ النَّبِيُّ r فَيَنْفُضُ التُّرَابَ عَنْهُ، وَيَقُولُ:«وَيْحَ عَمَّارٍ تَقْتُلُهُ الْفِئَةُ الْبَاغِيَةُ يَدْعُوهُمْ إِلَى الْجَنَّةِ وَيَدْعُونَهُ إِلَى النَّارِ قَالَ: يَقُولُ عَمَّارٌ: أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الْفِتَنِ).

[4] ـ البداية والنهاية: (4/538).

[5] ـ فتح الباری: (1/542)، و مجموع فتاوى شيخ الإسلام: (4/437).

[6] ـ حجرات:9-10: (وَإِنْ طَائِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُمَا ۖ فَإِنْ بَغَتْ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَىٰ فَقَاتِلُوا الَّتِي تَبْغِي حَتَّىٰ تَفِيءَ إِلَىٰ أَمْرِ اللَّـهِ ۚفَإِنْ فَاءَتْ فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُمَا بِالْعَدْلِ وَأَقْسِطُوا ۖ إِنَّ اللَّـهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ * إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ ۚوَاتَّقُوا اللَّـهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ ).

[7] ـ مجموع الفتاوى (25/ 305-306).

[8] ـ صحیح مسلم: (تَمْرُقُ مَارِقَةٌ عِنْدَ فُرْقَةٍ مِنْ الْمُسْلِمِينَ يَقْتُلُهَا أَوْلَى الطَّائِفَتَيْنِ بِالْحَقِّ).

[9] ـ مجموع الفتاوى: ( 4 / 467 ).

 
 

نظرسـنجی

 

آشنایی شما با سایت از چه طریقی بوده است؟


لينك از ساير سايت ها
موتورهاي جستجو
از طريق دوستان